Ritmo frenético e moito humor en «Mil cousas poden pasar. Libro II», de Jacobo Fernández Serrano. Crítica de Paula Fernández

19 Xaneiro 2012

Críticas,Infantil,Merlín

Paula Fernández publica no Faro da Cultura, de Faro de Vigo, unha recensión crítica sobre Mil cousas poden pasar. Libro II, de Jacobo Fernández Serrano.

 

Novela experimental

 Con ben pensada fantasía

A segunda parte da que fora a gañadora do Premio Merlín de literatura infantil no ano 2009 volve agora para non decepcionar o seu público e resolver,xa que logo, todos os asuntos que quedaran pendentes naquela primeira entrega.

Este Libro II de Mil cousas poden pasar, que poderiamos definir como unha novela experimental infantil, comeza lembrando retallos do primeiro e do que lles acontecera aos seus personaxes protagonistas, para meterse de volta nunha historia na que as aventuras se recrean nun mundo de fantasía perfectamente pensado e articulado, tan perfecto que penetramos nel crendo,e entendendo real, a narración duns sucesos incribles.

Agora Hedión ten un plan perverso para acabar con Pouco, en Nil acontecen moitas cousas mentres Lina e Pouco non están, e a viaxe de volta destes dous á vila estará chea de aventuras. E todo isto con pequenas historias que se introducen na principal, á beira de valores fundamentais na educación dos nenos e das nenas e seres marabillosos e sorprendentes que enriquecen aínda máis o universo creado por Jacobo Fernández Serrano (Vigo, 1971). E humor, moito humor, para chegar a un bo desenlace.

Todo acompañado do ritmo, frenético, que xa caracterizara a primeira parte e das ilustracións, inconfundibles, do autor.

De seguro esta lectura fará agromar nos lectores os mesmos sentimentos ca o Libro I. Abraio e divertimento. Gozar cunha novela dende a primeira páxina é difícil e, se cadra, no eido infantil aínda máis. Jacobo conségueo, outra vez.

Paula Fernández

O domingo de Xerais no Culturgal

4 Decembro 2011

Culturgal,Presentacións

Tras o éxito rotundo dos actos organizados onte sábado en Culturgal, Xerais preparou para esta derradeira xornada do Culturgal 20011 o seguinte programa de actos:

Domingo 4

  •  13:15 h.: : Conversa con María Xosé Queizán sobre a novela Meu pai vaite matar. No Salón. Entrevistada por Xesús Fraga.
  •  14:00 h.: Presentación da novela Poñente, de Pere Tobaruela. No salón. Intervén Francisco Cidrás (profesor de Filoloxía Galega da USC)
  •  16:30 h.: Presentación de Ninguén, de Fran Alonso. No Salón. Conversa coa xornalista Belén López.
  •  18:00 h.: No Salón: Conversa con Emilio Alonso sobre o libro Vigo a 80 revolucións por minuto, con Víctor de las Heras, sobre Vigo. A explosión dos ‘80 e algúns músicos da movida viguesa:  Antonio Amblés (Sucursal Urbana / Los Cafres), Antonio Rosales (Sucursal Urbana / Los Cafres) e Agustín Moreiras (Caja B) , entrevistados por Teresa Cuíñas.
  •  18:30 h.: Fran Alonso e Xurxo Souto con O meu gato é un poeta. No Cuarto dos Nenos. Participan: Xurxo Souto e Fran Alonso

 AO REMATE DE CADA ACTO, OS AUTORES E AUTORAS ASINARÁN EXEMPLARES DAS SÚAS OBRAS NO STAND DE XERAIS

 

«Mil cousas poden pasar. Libro II», de Jacobo Fernández Serrano, xa está nas librerías

25 Outubro 2011

Blogs,Merlín,Novidades

Mil cousas poden pasar. Libro II, de Jacobo Fernández Serrano, é unha das novidades da colección Merlín deste outono. Ademais, lembramos que o autor mantén un blog sobre os libros de Mil cousas onde publica todos os días unha anotación: «curiosidades, debuxos a lapis, a veces poño algún video, falo dalgún persoaxe, anuncio algunha das sorpresas do libro, e ese tipo de cousas».

Mil cousas poden pasar. Libro I rematou con Lina e Pouco na praia, falando, durmindo, bicándose e comendo mazás. Que aventuras correrán na viaxe de regreso a Nil? Como atoparán a súa vila? Que será do neno Propicio, do cocho Isaías, do río Inrique e de todos os demais? E o máis importante: que será de Hedión? Unha cousa pódese adiantar: fixo novos amigos, e xente boa non son.

Jacobo Fernández Serrano, autor da novela gráfica “Lois Pereiro.Breve encontro”, asinará exemplares en librarías

5 Outubro 2011

Asinatura,Novela gráfica

Jacobo Fernández Serrano, autor da exitosa novela gráfica, Lois Pereiro. Breve encontro, asinará exemplares en Pontevedra e Vigo.

Venres, 7 de outubro, a partir das 19:00 horas, na Libraría Paz, rúa Peregrina, 29 de Pontevedra.

Sábado, 8 de outubro, a partir das 18:30 horas, na Libraría Banda Deseñada, rúa Cataluña, 27 de Vigo.

«Lois Pereiro. Breve encontro», de Jacobo Fernández Serrano, por Dolores Vilavedra

1 Xullo 2011

Cómic,Críticas

O suplemento Luces de El País publica un artigo de Dolores Vilavedra en que, baixo o título de «O mundo dende outras perspectivas», realiza unha panorámica crítica sobre os últimos títulos publicados. Reproducimos o referido a Lois Pereiro. Breve encontro, de Jacobo Fernández Serrano.

E se alguén coidaba que o tsunami Lois Pereiro xa devalaba, Jacobo Fernández Serrano permítenos velo dende unha perspectiva diferente e pouco habitual en Lois Pereiro. Breve encontro. Definido polo autor como “un achegamento comiqueiro á biografía e á obra do poeta”, o libro partilla a condición híbrida de clásicos como o Kafka de Robert Crumb y David Zane Marowitz, a cabalo entre a biografía, o cómic e o libro ilustrado. Unha xoia da nosa literatura, ideal para ler en familia..

Actos de Xerais na Feira do Libro de Vigo

28 Xuño 2011

Autores,Feiras_do_libro

Actos de Xerais na Feira do Libro de Vigo

«Lois Pereiro. Breve encontro», novela gráfica de Jacobo Fernández sobre Lois Pereiro

9 Xuño 2011

Cómic

Esta novela gráfica, en branco e negro, de Jacobo Fernández Serrano, primeira no catálogo de Xerais, constitúe un singular e fermoso achegamento comiqueiro á vida e á obra de Lois Pereiro, o poeta homenaxeado na Letras Galegas 2011.

Iníciase cun breve encontro no que o autor homenaxea a película de David Lean, percorrendo cada unha das etapas da vida do poeta monfortino. Dende o seu nacemento na vila de de néboa e trens, pasando polos días de descubrimento da adolescencia, as primeiras loias en Madrid, o envelenamento e doenza posterior provocado pola colza, as viaxes europeas, as antoloxías coruñesas de amor e desamor, a edición do primeiro libro, os días da conversa ultramarina e da modesta proposición, ate a poesía última de amor e enfermidade. A novela inclúe ademáis a edición gráfica dalgúns dos textos máis emblemáticos do poeta, así como as visións do creador arredor da súa figura. Como sinalou Manuel Rivas, esta novela gráfica “non trata de condecorar a Lois nin de poñelo nun pedestal. Trata de facelo reexistir, de andar por aquí de novo”.

Jacobo Fernández Serrano (Vigo 1971) é licenciado en Belas Artes na especialidade de pintura pola Universidade Complutense. Ilustrador, pintor, debuxante e comiqueiro, como autor de literatura infantil publicou na colección Merlín de Xerais os libros A gardería de dona Bixelmina (2005), A pedra e as formigas (2006) e Mil cousas poden pasar. Libro I (2009), premio Merlín de literatura infantil. Iniciouse na ilustración de libros de literatura infantil en Xerais con As aventuras de Nunavut de Xoán Abeleira, serie da que publicou catro libros: ao que seguriron outros traballos para diversas editoriais, ademais de traballos de ilustración de libros de texto, dicionarios, guías de natureza, carteis ou ilustracións para televisión, etc. É, tamén, autor da serie de banda deseñada Os amigos de Archimboldo Roque, publicada na revista Golfiño (2000 a 2004) e recollida no volume homónimo publicado por Faktoría K (2008). Tras realizar este personaxe converteuse en colaborador da publicación periódica Dos Veces Breve, así como da segunda época da revista BD Banda, na que desenvolve a serie titulada “Animais pantasma”. Co álbum de cómic Aventuras de Cacauequi (2007), obtivo o premio Castelao da Deputación da Coruña de Banda Deseñada, e a nominación ao Premio Expocómic 2008 de Madrid e do Salón do Cómic de Barcelona, no apartado de autor español revelación. Marcopola. La isla remera (2009) é o inicio dunha serie de cómic para os primeiros lectores. Lois Pereiro. Breve encontro (Xerais, 2011) é a súa primeira novela gráfica.

«Lois Pereiro. Breve encontro», adianto da novela gráfica de Jacobo Fernández Serrano

16 Maio 2011

Adiantos_para_ler,Cómic,Noticias,Novela gráfica,Novidades


Coincidindo coa celebración do 17 de maio, Xerais adianta 24 páxinas de Lois Pereiro. Breve encontro. Un achegamento comiqueiro á obra e vida do poeta, novela gráfica da que é autor Jacobo Fernández Serrano. Tras un demorado traballo de documentación, Jacobo ofrece un volume de 160 páxinas nas que percorre a biografía e a obra literaria de Lois Pereiro.

A edición da novela gráfica é froito dunha coedición de Xerais e da Consellaría de Cultura.

O libro chegará ás librarías a comezos do vindeiro mes de xuño.

O adianto da novela gráfica Lois Pereiro. Breve encontro pode baixarse en pdf aquí.

Os premios Xerais 2010 en directo por Blogaliza.tv, o sábado a partir das 19:00 horas

11 Xuño 2010

Merlín,Narrativa,Noticias,Premios_Xerais,Vídeos

O sábado, 12 de xuño, a partir das 19:00 horas, Blogaliza.tv transmitirá en directo a cerimonia de entrega dos Premios Xerais 2010 que dende hai seis anos se celebran na illa de San Simón. No acto, que durará arredor dunha hora, intervirá a escritora Fina Casalderrey como mantedora literaria e os «Alegres da Buraca» no apartado musical. Esta entrega coincide, ademais, coa celebración do 25 aniversario dos Premios Merlín de Literatura Infantil que serán os grandes protagonistas da velada, que será presentada por Celia Torres, directora de promoción de Xerais.

Tras ser anunciados a pasada semana os finalistas dos premios de ambos os dous certames, coñeceránse as obras e autores ou autoras gañadores. Así O xurado da XXV edición do Premio Merlín de Literatura Infantil, dotado con 10.000 euros e no que participan trinta e dúas obras, formado por An Alfaya (Premio Merlín, 1997), Jacobo Fernández Serrano (Premio Merlín, 2009), Antonio García Teijeiro (Premio Merlín, 1996), Mar Guerra (Premio Merlín, 2008), Gloria Sánchez (Premio Merlín, 1990),  e Helena Pérez Fernández (secretaria do xurado), en representación de Xerais, con voz e sen voto, declarou como finalistas as obras presentadas baixo os lemas «Canis lupus», «Celerífera», «Cincocentros trinta e tres» e «Sete pétalos». Mentres que o o xurado da XXVII edición do Premio Xerais de Novela, dotado con 25.000 euros e no que participaron trinta e oito obras,  formado por  Comba Campoy (actriz), Manuel Ángel Candelas Colodrón (profesor da Universidade de Vigo e blogueiro), Roberto Pérez Pardo (profesional do libro), Belén Regueira (xornalista), Antón Sobral (pintor) e Fran Alonso (secretario do xurado), en representación de Xerais, con voz e sen voto, declarou como finalistas as obras presentadas baixo os lemas «Fría e negra», «Hovercraft» e «O avesso do avesso».

Blogaliza.tv repite a experiencia desta retransmisión, facilitada nesta edición pola mellora das condicións técnicas das instalacións do Auditorio da illa de San Simón. Para a retransmisión, como informa Pedro Silva, responsable de Blogaliza, «utilizaránse estándares abertos e software libre, a cadea de distribución de audiovisual baseada en Theora, dende a cámara ata o navegador. As melloras dos sistemas de reprodución de video en tempo real fan máis facil o emprego da etiqueta <video> como receptor universal de imaxes en streaming. E a calidade tamén vai mellorando.»

A retransmisión pode seguirse dende a páxina de blogaliza.tv.

Finalistas dos Premios Xerais 2010

4 Xuño 2010

Merlín,Narrativa,Noticias,Premios_Xerais

Reunido hoxe, 4 de xuño de 2010, no castelo de Soutomaior o xurado da XXVII edición do Premio Xerais de Novela, dotado con 25.000 euros e no que participaron trinta e oito obras,  formado por  Comba Campoy (actriz), Manuel Ángel Candelas Colodrón (profesor da Universidade de Vigo e blogueiro), Roberto Pérez Pardo (profesional do libro), Belén Regueira (xornalista), Antón Sobral (pintor) e Fran Alonso (secretario do xurado), en representación de Xerais, con voz e sen voto, acordou declarar finalistas as obras presentadas baixo os lemas «Fría e negra», «Hovercraft» e «O avesso do avesso».

Pola súa banda, o xurado da XXV edición do Premio Merlín de Literatura Infantil, dotado con 10.000 euros e no que participan trinta e dúas obras, formado por An Alfaya (Premio Merlín, 1997), Jacobo Fernández Serrano (Premio Merlín, 2009), Antonio García Teijeiro (Premio Merlín, 1996), Mar Guerra (Premio Merlín, 2008), Gloria Sánchez (Premio Merlín, 1990),  e Helena Pérez Fernández (secretaria do xurado), en representación de Xerais, con voz e sen voto, acordou declarar como finalistas as obras presentadas baixo os lemas «Canis lupus», «Celerífera», «Cincocentros trinta e tres» e «Sete pétalos».

O fallo de cada un dos premios darase a coñecer no serán do sábado, 12 de xuño, no acto literario que terá lugar na illa de San Simón e no que a escritora Fina Casalderrey actuará como mantedora literaria. Como en edicións anteriores o acto será transmitido en director por internet por Blogaliza.tv.

Premios Xerais 2010, composición do xurado

28 Maio 2010

Noticias,Premios_Xerais

Edicións Xerais de Galicia, unha vez pechado o prazo de admisión de orixinais dos seus premios literarios 2010, nomeou aos membros dos dous xurados.

O xurado da XXVII edición do Premio Xerais de Novela, dotado con 25.000 euros e no que concorren trinta e oito obras, está formado por: Comba Campoy (actriz), Manuel Ángel Candelas Colodrón (profesor da Universidade de Vigo e blogueiro), Roberto Pérez Pardo (profesional do libro), Belén Regueira (xornalista), Antón Sobral (pintor) e Fran Alonso (secretario do xurado), en representación de Xerais, con voz e sen voto.

Con motivo da celebración do XXV aniversario do Premio Merlín de Literatura infantil, Xerais acordou formar o xurado con escritores e escritoras gañadores de edicións anteriores.  O Premio Merlín de literatura infantil , dotado con 10.000 euros e no que concorren trinta e dúas obras, está formado por: An Alfaya (Premio Merlín, 1997), Jacobo Fernández Serrano (Premio Merlín, 2009), Antonio García Teijeiro (Premio Merlín, 1996), Mar Guerra (Premio Merlín, 2008), Gloria Sánchez (Premio Merlín, 1990),  e Helena Pérez Fernández (secretaria do xurado), en representación de Xerais, con voz e sen voto.

Os dous xurados determinarán as obras finalistas na súa primeira reunión, o venres 4 de xuño, e as gañadoras, na segunda, a celebrar o sábado 12 de xuño. A festa de fallo dos premios terá lugar ese mesmo día na illa de San Simón.

Jacobo Fernández Serrano presenta «Mil cousas poden pasar» en Espazo Lectura

24 Abril 2010

Autores,Clubs_de_lectura,Merlín,Noticias,Premios_Xerais,Presentacións,Xerais nos blogs

Hoxe, sábado, 24 de abril, ás 12:00 horas, na Biblioteca Pública de Gondomar, o escritor e ilustrador Jacobo Fernández Serrano participa no club de lectura Lendo Contigo de Espazo Lectura.  Nesta ocasión, ademais de contar coa presenza do autor, o club prepara outras moitas sorpresas: música de tuba, concursos fantásticos e presentacións inesperadas. Unha cita imprescindible arredor da lectura para toda a familia. A actividade, enmarcada dentro da Semana do Libro e a Lectura que a asociación Espazo Lectura organiza en Gondomar, vai dirixida a nenos e nenas de 7 a 11 anos.

O libro proposto para celebrar esta semana lectora será Mil cousas poden pasar, publicado pola editorial Xerais e gañador do Premio Merlín de Literatura Infantil 2009. Mil cousas poden pasar conta o encontro absolutamente disparatado dunha serie de personaxes insólitos nun lugar onde a imaxinación fai posible que o raro sexa normal, o absurdo sexa lóxico e o excepcional sexa cotián. Unha historia surrealista, divertida e desbordante de creatividade.

«Mil cousas poden pasar» xa ten blog

22 Marzo 2010

Ilustracións,Infantil,Merlín,Xerais nos blogs

Recomendamos moi vivamente visitar o blog de Mil cousas poden pasar, a obra de Jacobo Fernández Serrano, gañadora do Premio Merlín de Literatura Infantil 2009. No blog recóllense as numerosas presentacións que do libro se están facendo en diversos centros escolares cunha acollida entusiasta por parte dos lectores e lectoras. Os nosos parabéns para Jacobo que xa prepara a segunda parte desta obra formidable.

«De como cheguei á marabilliña», anotación de Xosé Manuel Eyré

17 Xaneiro 2010

Críticas,Infantil,Merlín,Premios_Xerais,Xerais nos blogs

Transcribimos a anotación de Xosé Manuel Eyré publicada no seu blog sobre Mil cousas poden pasar. Libro I de Jacobo Fernández Serrano, premio Merlín de Literatura Infantil 2009.

Unha pequena marabilla, ía falar diso.

Defino así a lectura que estou facendo estes días. Defínoa así, moi traballosamente porque non é nada doado, nada.

Primeiramente. Non quero renunciar a “pequena”. Porén hai que ter en conta que son, afortunadamente, máis de 200 páqxinas. E tamén que promete continuación,  outrosí afortunadamente. “Pequena” podría estra xustificado po vir publicada esta obra na colección Merlín, ou por levar un premio de Literatura Infantil. Podería, mais a estas alturas a esas etiquetas non lles pido gran cousa máis que sexan un referente que axude á horta de efectuar unha compra. Iso de fraccionar a lectura, ou os lectores, por tramos de idade, é unha solemne bobería que, dáme por pensar, inclusive pode ser  contraproducente á hora de vender xa que ben puidera afastar a adultos de lecturas que, se se atreveran, lles ían resultar ben proveitosas e gozosas. “Pequena” tamén pode estar xustificado porque as personaxes son das que se din do universo infantil ( o que non quere dicir que non haxa adultos). E pois non. Eu emprego aquí “pequena” nun senso afectivo. Non me dou explicado moi ben a razón, mais cando algo me prace moito tendo a aplicarlle esa denominación, nunha tentativa, quizá, de expresar que a sinto moi miña.

Jacobo  Fernández Serrano é o autor deste apaixonante e marabilloso proxecto. Marabilloso, en toda extensión da palabra. Non só porque recrea un fantástico mundo marabilloso. No que se mesturan ilustración e literatura, de maneira moi calculada e artisticamente sobresaliente.

Falolles de Mil cousas poden pasar. Libro I Achégense a el desde estas atinadas palabras de Isabel Soto.

Eu, o primeiro ( teño prevista outra anotación, polo menos) que lles quero comentar é verbo da fronteira realidade/ficción. Unha fronteira en principio áspera, dura, transcendente, que, pola  contra, Jacobo Fernández difumina cunha facilidade, sinxeleza, naturalidade ( si, si,  naturalidade ) e inclusive lóxica, que me fan lembara ao mellor Cunqueiro. Un exempliño para iso da lóxica e da naturalidade. A ver, imaxinen un exercito, xa non hai guerra, en que reconvertirían os soldados. Jacobo Fernández recíclaos en músicos de banda, total o uniforme xa o teñen, están haituados a desfilar e o resto ben se aprende.

Unha apaixonante marabilla. Quen me queira meter nun compromiso que me pida que recomende esta lectura para unha idade. Son incapaz. Non sei como  a acollerán os rapaces, mais eu, desde a miña carga idosa, saúdo este título con moita ledicia, estouno gozando intensamente.

A Jacobo Fernández lémbroo daquel Archimboldo Roque do Golfiño. Hai moito daquel mundo do Archimboldo. De feito as de aquí son personaxes ás que se lles creou un mundo á medida, mellor dito: personaxes que crean un mundo á medida. Á medida da sensibilidade e dos soños, duns soños e dunha sensibilidade na cal a razón perde peso porque as personaxes achan razóns, para se moveren e xustufucaren, en aberta confrontación co mundo real, logrando unha dinámica racional alternativa desafiante e moi atraente.

Desde aquí pódese pensar que a rapazada dificilmente poida acceder a tal mensaxe, que estaría vaios chanzos por riba das súas posibilidades. Poderá. Eu non estou completamente seguro diso. Dubídoo, e moito. Igual o que pasa é que non lles sabemos ensinar o valor desa posición ideolóxica, á que eles chegarían de xeito moi natural e sen estridencias. Iugual o que pasa é que os adultos non saben conservar a maxia que provoca esa facilidade, cegados por unha trincheira falsaria de racionalidade.

E velaí unha das virtualidades que máis me apaixonan deste tipo de literatura: o feito de que me obrigan a repensar niso. Repensar o mundo desde os intereses ou perspectivas da rapazada non equivale a tirar pola ventá a bagaxe acumulada pola racionalidade discursiva predominante. Iso só certo para os que lle teñen medo, para os apóstolos da razón moderna, esa aborrecida e falsaria razón. Saint-Exupéry volve, a visión de. Por dar un exemplo ilustrante.

Resulta paradoxalmente hipócrita marabillarnos co Principiño ou con estas Mil cousas poden pasar, e seguir aferrados á moral discursiva adulta como única forma válida de entender e explicar o mundo. Covarde e hipócrita.

Teño Mil cousas poden pasar por un dos mellores títulos publicados no 2009. E nese aserto non afío diferenzas xenéricas ou doutro estilo.

Ás veces teño a impresión, constantemente, de que os diversos Quixotes que  a humanidade foi parindo foron en balde, non se aprendeu nada deles.

Iso, unha marabilliña. Terán máis noticias.

«”Mil cousas poden pasar”: viaxes polos vieiros da imaxinación»

5 Xaneiro 2010

Críticas,Infantil,Merlín,Premios_Xerais,Xerais_nos_medios

Baixo o título «Vieiros polos camiños da imaxinación», Héitor Mera publica no «Cartafol de Libros« de Vieiros unha crítica de Mil cousas poden pasar. Libro I, a obra de Jacobo Fernández Serrano gañadora do Premio Merlín de Literatura Infantil 2009. Reproducimos o texto na súa totalidade:

Falabamos nunha recensión anterior de tres variables que se deberían de dar nun libro concibido para lectores infantes. A saber: imaxinación, entretemento e aprendizaxe. Neste libro de Jacobo Fernández, ao seu xeito, non se dan estas tres variables, senón que ademais hai unha nova varible fundamental que é o humor, o humor en clave galega, esa retranca que sempre caracterizou a nosa maneira de ser. Poderíamos falar de outras moitas virtudes deste libro, gañador, por certo, do Premio Merlín de Literatura Infantil do ano 2009, mais por non abranguer máis do que toca nunha recensión coma esta, dicir que todo o que vimos de citar nestas primeiras palabras, aparecen en Mil cousas poden pasar no grao de sublime.

Había tempo que non quedaba tan cativado por un libro infantil, e hai moitos e moi bos neste noso país, mais esta primeira entrega de Mil cousas poden pasar fai que xa esteamos devezosos de continuar coas andanzas de Neda, Mercurín e todo o coro de personaxes que se van aproximando ao longo da historia, cada un coas súas aventuras e particular predisposición ao disparate e ao humor.

A partir da necesidade dos fillos do rei Pindo IV, o Tratable, de conseguir unha coroa para o seu pai como agasallo no seu aniversario teñen, que saír do fondo dos mares para buscala na tola e surrealista cidade de Nil, comezan a fluír as historias dos diferentes personaxes que crean múltiples historias enganduxadas as unhas coas outras por obra e graza da relación causa-efecto.
As diferentes situacións que se van presentando ao longo dos pequenos capítulos que en número de 54 se van superpoñendo van acompañadas dunhas ilustracións a cargo do propio autor que son complemento ideal e que cargan de maior significación a historia.

Retranca, imaxinación, disparate, risadas a esgalla son algunhas das posibilidades que nos dan esta historia que desde un punto devista formal, conceptual e mesmo estético é simplemente xenial. A condición de ilustrador do autor non pasa inadvertida, mais non asoballa o texto. A complementación é ideal. Escritor e ilustrador nunha única persoa que consegue o equilibrio ideal para unha historia digna de tal distinción.

No eido literario, dicir que Jacobo Fernández posúe unha narrativa sólida, axeitada para os máis pequenos e os maiores. A medida que van avanzando as páxinas máis queda un prendado desta obra que é dunha calidade extraordinaria. Envolve e satisfai ao lector máis esixente. Creo que estamos ante un dos títulos máis interesantes da nosa literatura neste ano que remata. Héitor Mera

«Mil cousas poden pasar», presentación de Chus Pereiro

Infantil,Merlín,Premios_Xerais,Presentacións

Teño o gusto de me atopar aquí na presentación dun libro que acho fermosísimo  na forma e no fondo.

A obra parte do feitizo dos contos tradicionais e ten os trazos dun clásico, tanto así no formato (portada e ilustracións sinxelas e detalladas) como no texto (a disposición en tres partes, os títulos que anteceden os capítulos, o encadramento do relato nun tempo pasado e impreciso,  aparición de personaxes míticos). Pero o que semella clásico axiña se revela como un texto tremendamente innovador, porque  non hai só unha historia, non hai un canon de inicio-nó-desenlace. O que aquí atopamos é un comezo, e o que segue é a gradación e a expansión do caos.Tres pinguiñas diminutas, que baten no mar, van desencadear   o cambio en dous mundos radicalmente distintos, dous continentes asombrosos:  “O mundo dentro do mar”  e  “O mundo fóra do mar.”

Son dous universos parellos, destinados a atoparse cando Neda e Mercurín, fillos do rei do mar, emerxen á superficie na súa nube de auga salgada na procura dun agasallo para o seu pai.

E chegan á vila de Nil, e atópanse con Lina e Pouco, parella protagonista que dá o título á primeira parte do libro.

Lina e Pouco, personaxes que noutras circunstancias serían invisibles, anónimos, xente corrente e do común, mais deles dous arranca unha fermosa historia de amor que,  descrita desde o deslumbramento do seu inicio , vai ser contada ata o final con transparencia e tenrura, sen romanticismos nin pedantería. Amor sen diálogos, feito no silencio, porque para Lina e Pouco ise é o xeito de escoitar e dicírense todo. O de menos é a mudez de Pouco. Lina non precisa das súas palabras.

Pero a vida faise convulsa e o caos engule a Pouco nunha estraña nube de auga salgada. E nese extravío chega a segunda parte. É a que fala da viaxe de Lina, do devir da súa amargura, a constatación da súa soidade, da súa resistencia. Na busca de Pouco, a Lina sóbralle chan e fáltalle ceo. É así como sofre a súa metamorfose de pescozo estirado, delongado. E, malia sentir a morte, a súa é unha loita gañada.

Pero , tal como sucede na vida real, nunca hai unha soa historia, que mil cousas poden pasar. E outra metamorfose é a que se vai producir na vila de Nil. Esta vez non é física, senon que vai afectar a todo o seu tecido social.

Alí están os seus habitantes , a aprender como se vive unha guerra despois da guerra, como logo de loitar a días fixos e á mesma hora, todo remata e  todo se esquece. Cada quen volve ao seu lugar, cada un ao seu oficio: o río ao seu leito e os mortos ao cemiterio.

Mais prodúcense, de súpeto, uns acontecementos inesperados e absurdos, que van descolocando á xente. Coma se ninguén ficase contento no seu lugar, a insatisfacción dá paso ás arelas de cambio. A desaparición de Pouco deixa un baleiro e, coma nun efecto dominó, os personaxes déixanse levar polas novas circunstancias e acomodan a súa vida na medida  en que van atopando un novo lugar. Aparecen así o enterrador-músico, o estudante-enterrador, o cocho-estudante, o can – cocho, o xoieiro-can…

E lendo imos sendo testigos dos prodixios que se van producindo en ambolosdous mundos: no de Nil e no do mar.

Pasando cada páxina aumentan as sorpresas. A maxia, a emoción, o alento épico e unha sucesión de abraiantes carambolas énchennos dun agradable sentimento de asombro.
O texto mergúllase en historias tan fantásticas e en reflexións tan verdadeiras que o que semella incompatible acaba sendo unha abraiante mistura.

A narración  permítenos entrar no laberinto das historias cunha claridade tal que non hai suceso que non nos seduza nin personaxe que non disfrutemos. Fagamos mención especial a dous deles: o emperador sombrizo Hedión e o seu fillo Propicio, transformador da vida dos mortos.

O amor, a guerra, a morte, o poder, abórdanse con orixinalidade, con humor e cunha ousadía que non se espera atopar nun texto de literatura infantil. Sen restarlle claridade ao texto, as imaxes son novedosas e audaces.

O fío da historia condúceo un narrador omnisciente, inda que as veces el mesmo o dubida (Quen sabe o que pasa cando un morre?)
ou descansa e deixa paso a un texto dialogado. É tamen o narrador amigo das reflexións acerca da natureza humana, inda que para estas atinadas disquisicións recibe de cando en vez a axuda do parente dun tal gato Kandás. O mico sabichón aparece de súpeto entre historia e historia e ten a ben agasallarnos con aforismos referidos tanto ás cousiñas cotiás como ás grandes verdades da vida.

Cada parágrafo agacha un tesouro, cada personaxe, cada capítulo do libro podería dar lugar a unha obra distinta. Non é de estrañar que ao final do libro anuncie a continuación nun segundo volume. Ao autor sóbranlle mundos.

É unha obra de calidade, que divirte e amolece a alma. Unha preciosa revelación.

E xa remato , co permiso do autor, cun dito do parente do gato Kandás:

“Pasen, lean, gocen, choren,
que este libro leva un mundo.
Collan folgos, meus señores,
que axiña sairá o segundo”

Texto lido por Chus Pereiro na presentación de Mil cousas poden pasar. Libro I de Jacobo Fernández Serrano o día 10 de decembro de 2009 na Libraría Librouro de Vigo.

«Mil cousas poden pasar»: contador de fantasías, crítica de Isabel Soto

29 Decembro 2009

Críticas,Infantil,Merlín,Premios_Xerais,Xerais_nos_medios

Isabel Soto publica no espazo crítico de «lg3» unha fermosa crítica de Mil cousas poden pasar. Libro I, a obra de Jacobo Fernández Serrano gañadora do premio Merlín 2009. Baixo o título de «Contador de fantasía», Soto rastrexa na obra de Jacobo Fernández Serrano, descubrindo nela algúns dos antecedentes presentes na historia protagonizada por Lina e Pouco. Recollemos algúns dos parágrafos dun texto que moito recomendamos:

Mil cousas poden pasar. Libro I supón un novo chanzo na carreira deste contador de fantasías e unha achega máis aos trazos que definen as súas creacións, desta vez avalado polo importante Premio Merlín. A historia retoma, con ampliacións e modificacións, as entregas publicadas nos que se converterían nos tres últimos números de Golfiño –87, 88 e 89–, que coa súa repentina desaparición nos privou daquela da conclusión d’O conto de Lina e Pouco. Non deixa de resultar curioso que a portada do nº 87 da revista anunciase o comezo da miniserie cunha ilustración na que destaca un libro de tapas duras, moi semellante ao que hoxe temos nas mans. Semella unha premonición ou un soño cumprido.

O título do libro, o retrouso que adoita empregar Mercurín, convértese se cadra na esencia que mellor resume a historia. Tras a lectura, certamente, descubrimos que mil cousas, ou moitas máis, poden pasar no ámbito dun universo ficcional tan ben artellado, que estimula o adulto polas súas calidades plurisignificativas e se adapta á lóxica infantil, afeita aos saltos e ás explicacións máxicas e que goza cos detalles e a transgresión do racional. Unha literatura libre na que a ficción suspende a realidade ordinaria e invita a quen le a vivir outra non menos real.

[...]

Unha historia de aventuras, de amor, de azares, de viaxes, de desexos íntimos, de liberdade e de fantasía conducida con naturalidade e retocada con surrealismo, nunha liña que evoca a lembranza de clásicos como Roald Dahl, Carroll, Astrid Lindgren, Rodari ou mesmo os seres inadaptados e enigmáticos de Tim Burton. Cando chegamos aos tres capítulos finais, só nos consola un conxunto de interrogantes que prometen ter resposta nun segundo libro que xa nos tarda.

As mellores obras de 2009 para a crítica de «lg3» o portal literario de culturagalega.org

Críticas,Infantil,Narrativa,Premios,Sopa de Libros,Teatro,Xerais_nos_medios

Varias obras publicadas pola editorial son citadas polas persoas encargadas da sección de crítica de «lg3», o portal literario de culturagalega.org, entre as mellores das publicadas en galego ao longo do ano 2009.

Inma López Silva, encargada da crítica en artes escénicas, salienta Sempre quixen bailar un tango, de Teresa González Costa, destacando que «Este Premio Álvaro Cunqueiro destaca pola súa elegancia, pola súa capacidade evocativa e pola súa corrección dramatúrxica.»

Isabel Soto escolle entre as propostas narrativas do ano Monte Louro de Luís Rei Núñez, para ela «unha boa novela que percorre os tempos da República, a chegada da Guerra Civil, a posguerra e a emigración galega a Bos Aires. Conta cunha esmerada escrita, coidada construción e con personaxes ben caracterizados e cribles. Unha lectura amena que engancha o lector.»

Anxos García Fonte escolle Monbars o exterminador de Hixinio Puentes: «É unha novela de aventuras vibrante, moi ben ambientada histórica e espacialmente, cunha lingua rica perfectamente adaptada ao tema e ao contexto histórico.»

No eido da literatura infantil e xuvenil, Isabel Soto escolle Lúa do Senegal de Agustín Fernández Paz, xa que «Esta narración conmove pola súa beleza ao abordar os procesos de emigración desde a perspectiva íntima dunha nena senegalesa de dez anos e que conta cunha orixinal técnica construtiva.»

Soto, tamén destaca o premiado Mil cousas poden pasar. Libro I, de Jacobo Fernández Serrano. «Un libro divertido e intelixente no que o autor recorre aos personaxes insólitos que adoita crear e a unha trama que non deixa de sorprender até o final», conclúe Soto.

Pola súa banda, Montse Pena destaca outra obra publicada por Xerais. Ás de bolboreta, de Rosa Aneiros é para ela «un libro que elude tópicos, tanto na súa  temática, o multiculturalismo (unha das máis recorridas polos autores de infantil e xuvenil nos últimos tempos), como na propia concepción do que é considerado normalmente coma literatura xuvenil», lembra. «Aneiros consegue que o bar Luzada, o punto de encontro no que se entretecen os seus personaxes, se convirta nun crisol de culturas en que o pulso do cotiá e o arrecendo a café se mestura co amor, a traxedia e as ilusións», conclúe Pena.

«Mil cousas poden pasar« ou «Dando que pensar», crítica de María Navarro

24 Decembro 2009

Conferencia,Infantil,Merlín,Premios_Xerais,Xerais_nos_medios

O flamante gañador do Premio Merlín 2009 amosa os seus dotes de escritor en Mil cousas poden pasar. Libro I, que presenta un mundo fantástico debaixo da auga e outro, non menos fantástico, na superficie. Os personaxes dun e doutro lugar, isto é, a familia real de Pindo IV O Tratable, convertido despois en Pindo IV O Túzaro, dentro do mar, e Lina, Pouco, don Torsón, Hedión, Propicius ou a alcaldesa, entre outros, fóra do mar, conforman un universo no que desfilan da mesma forma persoas, animais, obxectos, ideas, sentimentos e pensamentos e no que a búsqueda de ideais materiais ou morais se converte no motor que impulsa practicamente a totalidade dos movementos.

O texto dividido en cincuenta e catro capítulos e estruturado en tres partes fai honra ao título, porque tanto nas profundidades do mar, onde viven os peixes, mariscos, plantas submarinas e civilizacións diminutas, como na vila de Nil, mil cousas poden pasar: que Neda e Mercurín busquen agasallo para o seu pai o rei, que se manteña a liñaxe real, dende Meaño I, O Que Tivo a Idea, que haxa unha guerra, que os ex-soldados se convirtan en músicos, que a chuvia formada por unha soa pinga xigante absorba a Pouco con tuba e todo, que os mortos tomen o sol sentados nos bancos do camposanto agora convertido en xardín, que o cocho Isaías vaia á escola ou que Lina saia na procura do seu home Pouco e lle medre o pescozo varios metros.

Unha desbaratada historia, que goza dunha coherencia interna e que se adoza cunha boa dose de subrealismo, onde parece primar a imaxe sobre o contido; absurdo nuns casos, lóxico noutros e disparatado na maioría das ocasións, pero que no fondo desenmascara realidades aceptadas como verdades universais ou desconxunta mitos que ben mirados carecen do sentido necesario que os sustente.

A ilustración feita palabra acompaña un texto sinxelo que pecha significados do máis diverso, pero que amosa en calquera caso non só unha desbordante imaxinación senón tamén a concepción dun mundo no que os seus integrantes tentan pasar pola vida deixando pegadas ou, cando menos, dando que pensar. María Navaro

Texto publicado no «Faro da Cultura» de Faro de Vigo (24-12-2009). Pode baixarse ou lerse a páxina en pdf aquí.

Jacobo Fernández Serrano entrevista en «Xornal de Galicia»

15 Decembro 2009

Autores,Entrevistas,Infantil,Merlín,Premios_Xerais,Xerais_nos_medios

Jacobo Fernández Serrano é entrevistado por Xornal de Galicia con motivo da chegada ás librarías de Mil cousas poden pasar. Libro I, obra pola que obtivo o Premio Merlín de literatura infantil 2009. Jacobo confesa que o núcleo do seu libro é «a separación forzosa que sofren os protagonistas, Lina e Pouco, porque el sofre unha especie de secuestro e iso dá lugar a unha serie de descalabros sociais na vila onde vive. Tamén tiña pensado que a tuba fose o obxecto de desexo na historia, porque é o instrumento que tocaba Pouco na banda municipal, e todos queren substituílo.»

«Mil cousas poden pasar. Libro I», premio Merlín 2009, presentado en Vigo

11 Decembro 2009

Merlín,Noticias,Premios_Xerais,Presentacións

A libraria Librouro quedon onte pequena para acoller a presentación de Mil cousas poden pasar. Libro I, a obra de Jacobo Fernández Serrano que obtivo o Premio Merlín de literatura infantil 2009. Helena Pérez, a coordinadora da edición infantil da editorial, presentou a traxectoria autoral do autor, salientando que a súa colaboración con Xerais remóntase a unha década de traballos, dende a pioneira revista Golfiño aos seus primeiros libros (A gardería de dona Bixelmina e A pedra e as formigas), pasando pola colección «As aventuras de Nunavut» de Xoán Abeleira. A continuación interviu a escritora Chus Pereiro, membro do xurado que concedeu o premio por unanimidade, salientando o carácter profundamente innovador da obra e a beleza de cada unha da spáxinas e historias que atesoura: «cada parágrafo agacha un tesouro», subliñou. Para rematar, o autor, comezou a súa intervención descubrindo que a obra nacera hai tempo da correspondencia que intercambiaba coa súa dona; insistiu na importancia dos numerosos debuxos que preparou, que axudan a describir territorios epersonaxes. Jacobo detívose en reflexionar na importancia da fantasía, «un xénero que me permite chegar máis directamente ca ningún outro na descrición e abordaxe da realidade». Anunciou, ademais, que a obra terá unha segunda parte, na que se relata a viaxe de volta de Lina. Para rematar, o seu fillo leu o capítulo 0 («Pasa unha nube»), que Jacobo considera unha homenaxe ao poeta Ramiro Fonte.

«Mil cousas poden pasar. Libro I», Premio Merlín 2009

3 Novembro 2009

Infantil,Merlín,Noticias,Premios_Xerais

Na terceira semana de novembro chegará as librarías os primeiros exemplares do Premio Merlín 2009, Mil cousas poden pasar. Libro I. Escrito e debuxado por Jacobo Fernández Serrano, o groso volume de máis de duascentas páxinas constitúe un fermosímo libro para lectorses e lectoras de nove anos en diante.

Os fillos do rei do mar, Neda e Mercurín, caen na conta de que se achega o aniversario do seu pai, Pindo IV o Tratable, e aínda non teñen agasallo. Na procura dese galano desencadéanse as mil cousas que dan título a obra de Jacobo Fernández Serrano, gañadora do Premio Merlín de literatura infantil 2009. A partir de aí, a narración vainos levando ao encontro dunha serie de personaxes insólitos e á sucesión de situacións imaxinativas e disparatadas na cidade de Nil, onde todo é posible, onde o surrealismo é o normal e o absurdo convértese en lóxico.

O xurado do Premio Merlín de literatura infantil 2009 sinalou «que Mil cousas poden pasar. Libro I vainos amosando unha serie de pezas que acaban conformando de maneira totalmente natural un mosaico fermoso e único, construíndo un imaxinario propio e un mundo fantástico orixinal e novidoso, sólido e sen fisuras. Grazas ás pequenas (ou grandes) historias das personaxes que habitan a cidade de Nil, descubrimos un universo que trascende os límites desta novela e que non recorre a tópicos anteriores da literatura infantil.»

Xerais, próximas novidades infantís e xuvenís

15 Outubro 2009

Cine,Fóra de Xogo,Fóra_de_colección,Infantil,Merlín,Noticias,Polo correo do vento,Premios_Xerais,Teatro

Anunciamos o programa de novidades infantís e xuvenís preprado pola editorial até finais de 2009:

XERAIS MERLÍN

XERAIS FÓRA DE XOGO

XERAIS POLO CORREO DO VENTO

XERAIS INFANTIL E XUVENIL FÓRA DE COLECCIÓN

Premios Xerais 2009, falan Rosa Aneiros e Jacobo Fernández Serrano

9 Xuño 2009

Entrevistas,Fóra de Xogo,Merlín,Narrativa,Premios_Xerais,Vídeos,Xuvenil

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Vjw0eidnq5A]

Jacobo Fernández Serrano, primeiras entrevistas

8 Xuño 2009

Autores,Entrevistas,Infantil,Merlín,Premios_Xerais,Xerais_nos_medios

Jacobo Fernández Serrano, gañador do Premio Merlín de Literatura Infantil 2009 por Mil cousas poden pasar.Libro I, realizou as primeiras entrevistas. Aquí recollemos as que fomos localizando:

«Mil cousas poden pasar.Libro I» de Jacobo Fernández Serrano, premio Merlín 2009

Infantil,Merlín,Premios_Xerais,Vídeos

O xurado da 24 ª edición do Premio Merlín de literatura infantil dotado con 10.000 euros formado por: Rosana Estévez Pereira (contacontos e membro de Espazo Lectura), Santiago Gutiérrez (ilustrador), Mercedes Pacheco (tradutora), Mª Xesús Pereiro (escritora infantil e profesora), Xan Guillén  Vázquez (profesor e coordinador do Premio Literario Frei Martín Sarmiento) e Helena Pérez Fernández, secretaria do xurado, en representación de Xerais, con voz e sen voto, entre as vinte e catro obras participantes, declarou finalistas as presentadas baixo os lemas: «Papude», «Secundario» e «Septempunctata».

Despois da súa última deliberación, acordou por maioría declarar como gañadora a presentada baixo o lema “Papude” que, despois de aberta a plica, resultou ser de Jacobo Fernández Serrano e corresponde ao título Mil cousas poden pasar. Libro I.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=hZ6dV2JK5OE]

Os membros do xurado do Premio Merlín xustificaron a súa decisión salientando que en Mil cousas poden pasar. Libro I, “baixo a premisa da liberdade absoluta,  o autor propón ao lector un xogo no que se nos decidimos a entrar a ceibar sen límites a imaxinación, calquera cousa pode xa acontecer”. Coa escusa inicial da procura dun agasallo de aniversario para o submariño rei dos tritóns, a narración vainos levando ao encontro dunha serie de personaxes insólitos e á sucesión de situacións a cal máis imaxinativa e disparatada nunha cidade onde todo é posible, onde o excepcional é o cotián, onde o surrealismo é o normal e o absurdo convértese no lóxico. Para o xurado “as personaxes coas que nos cruzamos nesta deliciosa lectura, e que nun principio semellarían ser so actores secundarios dunha trama nada lineal, acaban revelándose ao cabo nos absolutos protagonistas desta ben orquestada peza coral”.

“Estas personaxes son tan únicas coma as situacións que experimentan: os ríos teñen vida propia, hai dous namorados que viven a súa historia cunha beleza e sensibilidade nas antígonas da ñoñería, e atopamos un enterrador que para si quixera Tim Burton. Montada sobre unha intelixente estrutura, construída coma unha cadea de dominó, onde unha ficha derruba á seguinte, Mil cousas poden pasar. Libro I vainos amosando unha serie de pezas que acaban conformando de maneira totalmente natural un mosaico fermoso e único, construíndo un imaxinario propio e un mundo fantástico orixinal e novidoso, sólido e sen fisuras. Grazas ás pequenas (ou grandes) historias das personaxes que habitan a cidade de Nil, descubrimos un universo que trascende os límites desta novela e que non recorre a tópicos anteriores da literatura infantil.”

“E sobre esta estrutura, e con estas pezas, cóntasenos unha historia sobre as consecuencias das accións, por sutís que estas parezan, nunha sorte de teoría sen fin das ás de bolboreta; e de vocacións, de como todos, dun xeito ou doutro, acaban desempeñando a función para a que se sinten inclinados. O emprego dun narrador, tamén moi particular, é outro dos logros técnicos desta obra: a omniscencia dos narradores convencionais en terceira persoa, é substituída aquí por un interlocutor que fala co lector, que recoñece as súas deficencias coma contador de historias, e que fai lúcidas reflexións vitais de colleita propia que achegan moito á comprensión subxectiva do mundo que nos está a describir. E que ademais, de cando en vez, nos premia citando de forma recurrente  a un felino trovador que ten unha rima para cada situación. “

“Quizais ese mixiño poeta sexa parente lonxano do gato evanescente que se lle aparecía á marabillosa Alicia… ou quizais o río Inrique deixara o seu leito para levarlle auga corrente ao Castelo Ambulante que imaxinara Miyazaki… e de seguro que Gulliver, cando deixa de visitar illas lonxanas e fai turismo de interior, ten unha casiña de verán na vila de Nil onde se sinte como na casa. Quizais a singular cidade de Nil, cae polos arredores de Mondoñedo, o Mondoñedo de Cunqueiro, onde se fraguaron outras tantas historias singulares.”

_Jacobo_01Rematou sinalando o xurado do Premio Merlín 2009 que as razóns polas que foi premiada esta obra foron “pola desbordande imaxinación da que fai gala o autor, polo novidoso do argumento, pola inédita e variada galería de personaxes, pola solidez do mundo que se constrúe ante nós con cada frase, polo orixinal da estutura,  polo arriscado de levar o absurdo ao extremo, pola beleza plástica dalgunhas descricións e figuras narrativas e polo metafórico de moitas das pasaxes argumentais”.

Jacobo Fernández Serrano declarou que “recibir un premio coma este, coa impresionante lista de escritores que o levaron antes ca min, é unha honra e unha ledicia inmensa. A novela comeza cos fillos do rei do mar que caen na conta de que se achega o aniversario do seu pai e aínda non teñen agasallo. Da procura dese agasallo desencadéanse as mil cousas do título da obra. Pois ben, coincidiu que hoxe 6 de xuño é o meu aniversario. Semella logo que esta noveliña da que son pai deu co agasallo ideal: O Merlín. Seica as veces as cousas na vida real cadran aínda mellor que na literatura”.

Rosa Aneiros e Jacobo Fernández Serrano, Premios Xerais 2009

6 Xuño 2009

Infantil,Narrativa,Noticias,Premios_Xerais,Xuvenil

_DSC0036Despois da súa última deliberación, o xurado da XXIVª edición do Premio Merlín de Literatura Infantil acordou por maioría declarar como gañadora a presentada baixo o lema “Papude” que, despois de aberta a plica, resultou ser de Jacobo Fernández Serrano e corresponde ao título Mil cousas poden pasar. Libro I.

Pola súa banda o xurado da IVª edición do Premio Fundación Caixa Galicia de Literatura xuvenil acordou por unanimidade declarar como gañadora a presentada baixo o lema “Ás de bolboreta” que, despois de aberta a plica, resultou ser de Rosa Aneiros Díaz e corresponde ao título Ás de bolboreta. O xurado aconsella á editorial a publicación da novela presentada baixo o lema “Dragal”.

Por último, o xurado da XXVIª edición do Premio Xerais de novela despois da súa última deliberación, acordou por maioría declarar como gañadora a presentada baixo o lema “O retorno das aves”, presentada baixo o pseudónimo Píllara que, despois de aberta a plica, resultou ser de Rosa Aneiros e corresponde ao título Sol de Inverno.

A cerimonia de entrega, na que participan máis de trescentas persoas, estase celebrando na illa de San Simón podendo ser seguida dende Blogaliza.tv.