300 persoas nos Premios Xerais 2010

13 Xuño 2010

Noticias,Premios_Xerais,Vídeos

Na illa de San Simón, no concello de Redondela, o sábado, 12 de xuño, ditamináronse a XXVIIª edición do Premio Xerais de Novela, dotado con 25.000 euros, a XXVª edición do Premio Merlín de Literatura Infantil, dotado con 10.000 euros. Esta festa literaria consistiu nun acto literario-musical, celebrado no Auditorio da illa de San Simón, ao que seguiu unha cea ao aire libre nos xardíns da illa. Á velada asistiron máis de trescentas persoas, entre as que se atopaban Francisco López Rodríguez, director xeral de Produción e Difusión Cultural da Consellaría de Cultura de Turismo; Eduardo Reguera, concelleiro de Cultura do concello de Redondela; Xesús López, concelleiro de Cultura do concello de Vigo; Iolanda Veloso, concelleira de Normalización Lingüística do concello de Vigo; Carme Adán, deputada do Parlamento de Galicia; Xabier Alonso, director xerente da Fundación Illa de San Simón; Xurxo Patiño, presidente da Federación de Libreiros de Galicia; ademais de escritores, editores, libreiros, bibliotecarios, profesores e colaboradores da editorial.

>>

No acto, presentado por Celia Torres, coordinadora dos premios, participou o grupo «Os Alegres da Buraca» de Chapela que interpretou os temas «Barqueiro de Ribadavia» e «Estreliña do luceiro» e, ao remate da velada, animou a cea ao aire libre. Fina Casalderrey actou como mantedora literaria e leu o discurso titulada «Chove prata en San Simón». Celia Torres debullou durante a súa intervención a historia dos Premios Merlín, que nesta edición acadan a súa vixesimo quinta edición, e expresou un agarimoso recordo da editorial para o escritor Bernardino Graña, que no mesmo serán lía en Cangas do Morrazo o seu discurso de ingreso na Real Academia Galega. Así mesmo, a condutora do acto leu un texto de adhesión de Xosé Luís Méndez Ferrín, presidente da RAG salientando «os efluvios de complicidade» entre ambos os dous actos celebrados ne senllos lugares da ría de Vigo, tan emblemáticos para a literarura galega, e abeizoando aos gañadores dos premios.

Tras a entrega dos galardóns a Teresa González Costa e Iolanda Zúñiga, pechou a quenda de intervencións Manuel Bragado, director da editorial, que recoñeceu o papel decisivo que para a consolidación da Literatura Infantil en Galicia supuxo a traxectoria do Premio Merlín e a colección homónima a el vencellada, que supoñen «un auténtico éxito colectivo». Aledouse o director de Xerais da evidente renovación xeracional que se está producindo na literatura galega nos últimos anos, como demostra que unha xeración de narradoras nacidas entre 1975 e 1985 obteñan xa a maioría dos premios literarios deste xénero. «Felizmente vivimos na primeira década das narradoras galegas», salientou. Para rematar, agradeceu a axuda proporcionada pola Fundación Illa de San Simón, a Consellaría de Cultura e Turismo, o Concello de Redondela e Ámbito Cultural El Corte Inglés, entidades que apoiaron a celebración destes premios.

«Chove prata en San Simón», discurso de Fina Casalderrey

Adiantos_para_ler,Autores,Noticias,Premios_Xerais,Vídeos

Foto de Pilar Ponte

«QUE NON SE BORRE A FALA QUE HERDAMOS EN CALQUERA RECUNCHO DO PLANETA ONDE NOS ATOPEMOS»

A escritora Fina Casalderrey, como mantedora literaria da velada dos Premios Xerais 2010, na que se celebraban os vinte e cinco anos dos Premios Merlín de Literatura Infantil, leu o discurso titulado «Chove prata en San Simón» (pódese baixar aquí en pdf) no que abordou a importancia da literatura infantil en Galicia e ás achegas que para o seu desenvolvemento supuxeron tanto o Premio Merlín como a colección Merlín de Xerais, tras máis de douscentos títulos editados. Utilizando o fío dunha conversa co mago Merlín, que dá nome a este Premio Literaria, Fina Casalderrey rematou a súa fermosa intervención con estas palabras:

Merlín, ti que coñeces os segredos dos silencios, pinta con tinta permanente a fala que herdamos dos nosos devanceiros para que ninguén nos borre, en calquera recuncho do planeta no que nos atopemos, a luz retroactiva da memoria e así poidamos seguir aprehendendo e soñando o mundo. Líbranos, definitivamente, dos eclipses dos días escuros, das albas de mentira e de discursos de auga bendita en cestos de vimbio; queremos solsticios de luz sen salvaxes pexas nos cabalos do monte, sen incendios provocados, sen corvos mariños de chapapote, sen emigrantes oprimidos, sen traficantes de palabras, sen traficantes, sen ditadores que sementen o terror, sen terroristas, sen violencia de xénero, sen violencia… Inunda os océanos e a terra toda dunha luz potente de verbas ateigadas de verdade que nos nutran de cordura e de tenrura, de respecto e de afecto, de xustiza sen días de sol frío e, sobre todo, pídoche que sigas a contribuír en devolvernos a fábula rota para que nunha explosión de xúbilo, individualmente, poidamos recuperar esas sereas da alma que son os soños que por dereito nos pertencen.