Historias de terror para gozar. Crítica de Carmen Ferreira sobre «Relatos de terror», de H. P. Lovecraft

18 Abril 2012

Críticas,Xabaril,Xuvenil

Carmen Ferreira Boo publicou en El Correo Gallego unha recensión crítica sobre os Relatos de terror, de H. P. Lovecraft.

 

O terror ao inexplicable

Edicións Xerais de Galicia ofrece ao lector mozo ‘Relatos de terror’, de H. P. Lovecraft na renovada colección Xabaril

 Neste inicio de ano, coa intención de actualizar e ofrecer ao lectorado mozo obras de fronteira, Edicións Xerais de Galicia reedita na renovada colección Xabaril un conxunto de relatos de Howard Phillips Lovecraft (Providence, Rhode Island, 1890-1937) baixo o título Relatos de terror, traducido por Anxo Romero Louro.

Nesta ocasión, malia que se mantén a disposición dos relatos, prescíndese do iluminativo e necesario prólogo que Agustín Fernández Paz realizara para a edición do ano 1999 na colección Xabarín e no que trazaba a traxectoria vital e literaria de Lovecraft á vez que confesaba a súa admiración por este renovador da literatura de terror.

O volume ofrece sete relatos de extensión moi similar: “A tumba”, “Do máis alá”, “O can”, “A ceremonia”, “El”, “A besta da cova” e “O alquimista”, xunto ao relato en capítulos “Herbert West, reanimador”, que fora orixinariamente publicado por entregas en 1922.

Con eles achégase o lector a este mestre do denominado “terror cósmico materialista”, unha corrente que se afasta da temática tradicional do terror sobrenatural (satanismo, pantasmas, etc.) e que incorpora elementos da ficción científica (razas alieníxenas, viaxes no tempo, existencia doutras dimensións…).

É de salientar o relato “Herbert West, reanimador”, fonte de inspiración de varios filmes, no que se narran os resultados das investigacións do doutor Herbert West ao redor da morte e da reanimación dos corpos, desde que era estudante na ficticia Universidade Miskatonic ata pouco despois da Primera Guerra Mundial. E tamén dous relatos de xuventude, “A besta da cova” e “O alquimista”, uns exercicios literarios que imitan o conto gótico de Joseph Thomas Sheridan Le Fanu e Matthew Gregory Lewis.

En xeral os relatos, narrados en primeira persoa, ofrecen explicacións seudocientíficas para moitos dos sucesos estraños que acontecen nas súas historias e caracterízanse por reflectir o simbolismo do inconsciente colectivo, coa intención de espertar os terrores ancestrais que xacen na parte máis fonda do cerebro humano, dominada polos instintos e emocións, de xeito que o lectorado se embebe da presión psicolóxica á que están sometidos os protagonistas masculinos.

Para conseguir isto, Lovecraft bota man do medo ao descoñecido, que toma a forma de ignotas civilizacións aparentemente extinguidas, estrañas etnias, outras dimensións, vinganzas seculares, antigas estirpes, libros portadores de saberes máxicos…, e recorre ao tópico do manuscrito achado, á toponimia e onomástica exóticas, á incerteza sobre se os feitos extraordinarios narrados acontecen realmente ou só no maxín dos protagonistas, ás maldicións milenarias e ás criaturas fantásticas e habitualmente hostís.

Apaixonantes historias de terror que farán gozar o atrevido e intrépido lector.

Carmen Ferreira Boo

 

Non hai comentarios

Aínda non hai comentarios.

Feed RSS para comentarios deste artigo.

O formulario do comentario está pechado neste momento.