Crítica de Esther León Viloria sobre «Lois Pereiro. Náufrago do paraíso», de Marcos Calveiro

19 Maio 2011

Críticas,Fóra de Xogo

El Correo Gallego publicou unha recensión Esther León Viloria sobre Lois Pereiro. Náufrago do paraíso, de Marcos Calveiro.

Lois Pereiro por Calveiro: de escritor a protagonista

Biogafía do poeta monfortino, homenaxeado no Día das Letras Galegas, dirixida á mocidade a modo de guión cinematográfico

Marcos Calveiro (Vilagarcía de Arousa, 1968), un dos escritores da literatura infantil e xuvenil actual máis galardoado, adoita dicir que cando dá vida a unha historia non pensa no lectorado potencial, senón que son os editores os que o determinan. Nesta ocasión escribiu Lois Pereiro. Náufrago do paraíso. Biografía e antoloxía a petición expresa de Edicións Xerais de Galicia. Fixou previamente, dado que se publicaba na colección Fóra de xógo, como receptor a mocidade, un destinatario que para este vigués de adopción non se diferencia moito dun público adulto con respecto ás súas preferencias lectoras.
Á marxe desta cuestión, non se trata dunha biografía ao uso, xa que se parte dun ficticio guión cinematográfico en homenaxe á paixón de Lois Pereiro (Monforte de Lemos, 1958-A Coruña, 1996) pola sétima arte. En realidade, as vinte e dúas fugaces escenas nas que se desenvolve este breve texto de cento cincuenta páxinas poderían resumirse en tres, seguindo un esquema clásico de presentación, nó e desenlace. En canto á ficcionalización, cómpre salientar que a singularidade do poeta, unida aos seus trazos representativos do conxunto da xeración dos 80, permiten deseñar un protagonista sumamente atractivo e repleto de matices.
Na primeira parte, a mo do de introdución, repásase a infancia e adolescencia en Monforte de Lemos. A través da evocación desta etapa ofrécense as mostras iniciais dun carácter soñador, unha afección temperá pola lectura e unha especial sensibilidade, motivo de preocupación de súa nai.
Na segunda, xa fóra da contorna familiar, aínda que preto de seu irmán Xosé Manuel, dáse noticia das múltiples experiencias vividas a cabalo entre Madrid e diversas cidades europeas (Berlín, Praga, París).
A terceira e última etapa da vida do monfortino está marcada pola enfermidade e remata coa súa morte, agardada pero non por iso menos dramática.
Na cronoloxía recóllese que Pereiro foi unha das vítimas da sida, un drama que incidiu especialmente en toda a xeración dos 80 en España.
Chama a atención que o feito de ser vítima da sida só apareza na cronoloxía, mentres que o envelenamento pola colza centra unha escena; así como a elección do enfoque á hora de abranguer a figura de Pereiro, que semella moi marcada pola empatía entre autor e autobiografado e tamén polo lectorado ao que se dirixe
en primeira instancia. Máis alá de posíbeis reparos, débese felicitar a Marcos Calveiro polo esforzo levado a cabo para achegar a vida e obra do poeta á mocidade a través dunha emotiva ficción con varias claves da súa poética, un álbum fotográfico e unha breve antoloxía na que se recolle un guión para a TVG xunto a fragmentos de Poemas 1981/1991 (1992), Poesía última de amor e enfermidade (1992-1995) (1995) e Poemas para unha loia (1997).

Esther de León Viloria

Non hai comentarios

Aínda non hai comentarios.

Feed RSS dos comentarios deste artigo.

Sentímoscho, o formulario de comentarios está pechado neste momento.